Oorsprong van "Te hard van stapel lopen"

Oorsprong van "Te hard van stapel lopen"

Wanneer iemand aan iets begint zonder dat hij of zij daar van tevoren goed over na heeft gedacht, kun je tegen die persoon zeggen dat hij of zij “te hard van stapel loopt”. We zijn allemaal wel bekend met de zegswijze, maar hoe is deze uitdrukking eigenlijk ontstaan?

Wanneer iemand aan iets begint zonder dat hij of zij daar van tevoren goed over na heeft gedacht, kun je tegen die persoon zeggen dat hij of zij “te hard van stapel loopt”. We zijn allemaal wel bekend met de zegswijze, maar hoe is deze uitdrukking eigenlijk ontstaan?

Veel Nederlandse uitdrukkingen hebben te maken met termen die met name vroeger werden gebruikt in de scheepvaart. Ook bij de uitdrukking “te hard van stapel lopen” is dit het geval. Bij de zegswijze “te hard van stapel lopen” gaat het namelijk niet om een soort stapel zoals het woord normaal wordt gebruikt, maar om een “stapel” die vroeger een belangrijk onderdeel vormde op de scheepswerf: de plek waar schepen konden worden gebouwd en hersteld.

De stapel was vroeger een stelling waarop een nieuw schip werd gebouwd, die op de scheepswerf was geplaatst en van oorsprong bestond uit een aantal haaks op elkaar gelegde houten balken.

Deze balken werden overigens ook wel ‘stapelhout’ genoemd. Wanneer het bouwen van een schip werd voltooid, was het belangrijk om het schip niet te snel van de stapel neer te laten dalen. Het nieuwe schip moest immers zo rustig mogelijk te water worden gelaten, omdat het anders kon gebeuren dat er bij het te water laten van het schip ongelukken voorkwamen. Wanneer het te water laten van het schip toch te snel werd gedaan en voor ongelukken zorgde, was het schip dus “te hard van (de) stapel gelopen”.